Émile Durkheim

Dzieła

• 1893O podziale pracy społecznej

  Jego rozprawa doktorska: w miarę wzrostu podziału pracy „mechaniczna” solidarność podobieństwa ustępuje „organicznej” solidarności wzajemnej zależności – wbrew poglądowi Spencera, że społeczeństwo spajają wyłącznie umowa i własny interes.

• 1895Reguły metody socjologicznej

  Fakty społeczne traktuj jak rzeczy.

• 1897Samobójstwo. Studium z socjologii

  Nawet wskaźniki najbardziej prywatnego z czynów zależą od integracji i regulacji społecznej: samobójstwo egoistyczne, altruistyczne i anomiczne – wzór socjologii zbudowanej na statystyce.

• 1912Elementarne formy życia religijnego

  Z australijskiego totemizmu: religia dzieli świat na sacrum i profanum, a czcząc sacrum, społeczeństwo czci samo siebie; nawet kategorie myślenia mają społeczne pochodzenie.

Stanowisko

Durkheim insisted that society is a reality of its own, not just the sum of individuals. Social facts – laws, morals, language, religious practices – exist outside the individual and constrain him, and must be studied “as things”, objectively (The Rules of Sociological Method, 1895). In The Division of Labour in Society he distinguished two forms of social cohesion: mechanical solidarity, the bond of likeness in small societies with a strong collective consciousness and repressive law, and organic solidarity, the bond of difference in societies held together by the division of labour and by restitutive law such as contract. Rapid change can produce anomie, a state without guiding norms. Even the most private act shows the social: Suicide (1897) found rates that varied with social integration and regulation and distinguished egoistic, altruistic and anomic suicide. In The Elementary Forms of Religious Life (1912), drawing on reports of Australian totemism, he defined religion by the division between sacred and profane and argued that in its rites a society worships itself, renewed in moments of “collective effervescence”. Critics later faulted his functionalism and his reliance on second-hand ethnography; anthropology, structuralism and Bourdieu built on him.

Życie i kontekst

Émile Durkheim was born in 1858 in Épinal in Lorraine into a family of rabbis and studied at the École normale supérieure in Paris. After teaching philosophy at lycées and a study visit to German universities in 1885–86, he taught social science and education in Bordeaux from 1887, where in 1896 he founded the journal L’Année sociologique (first volume 1898); his doctoral thesis of 1893 was The Division of Labour in Society. During the Dreyfus affair he defended the Dreyfusards in “Individualism and the Intellectuals” (1898). From 1902 he taught at the Sorbonne, where he trained a school of collaborators, among them his nephew Marcel Mauss. The death of his son André on the Balkan front in the First World War broke him; he died in Paris in 1917.

Dalsze główne dzieła

• The Division of Labour in Society (1893)
• The Rules of Sociological Method (1895)
• Suicide (1897)
• Individualism and the Intellectuals (1898)
• Primitive Classification (with Marcel Mauss, 1903)
• The Elementary Forms of Religious Life (1912)
• Sociology and Philosophy (essays of 1898–1911, published 1924)
• Moral Education (lectures of 1902–03, published 1925)
• Professional Ethics and Civic Morals (lectures, published 1950)

Pojawia się w

• Podróż „Jak socjologia wyłoniła się z filozofii” · Przystanek 12 z 12
• Podróż „Jak społeczeństwo stało się możliwe do pomyślenia” · Przystanek 5 z 12