Chryzyp

Agora

Chryzyp

ok. 279–206 p.n.e.

Pierwsze przybliżeniecelowe uproszczenie – portret mówi więcej

Wszystko dzieje się z przeznaczenia, przez nieprzerwany łańcuch przyczyn – ale nie z konieczności, a nasza zgoda wciąż jest nasza, więc ponosimy odpowiedzialność. Nadał też stoickiej logice zdań jej klasyczną, systematyczną postać.

Umiejscowienie

Filozofia hellenistyczna, rzymska i późnoantyczna · Azja Zachodnia i Afryka Północna · Logika, Etyka

Drugi założyciel Stoi; usystematyzował logikę stoicką jako wczesną logikę zdań.

Kluczowe idee

Logika zdań
Determinizm i odpowiedzialność

Otwórz na mapie gwiazd

Wpływ

Pod wpływem 1

Zenon z Kition

pod wpływem
Chrysippus defended and systematised the Stoicism founded by Zeno, especially its logic and theory of knowledge; hence the saying ‘without Chrysippus there would be no Stoa’. Diogenes Laertius VII.179–183; IEP “Chrysippus”; SEP “Stoicism”
Źródło: także w InPhO · InPhO
Zenon z Kition › ok. 334–262 p.n.e.

Wpływ na 4

Cyceron

wpływ na
Cicero set out and examined Chrysippus’ attempt to reconcile fate with human assent, including the analogy of the rolling cylinder, in De fato (44 BCE). Cicero, De fato 39–45; IEP “Chrysippus”
Źródło: szkic AI
Cyceron › 106–43 p.n.e.
Filon z Aleksandrii

wpływ na
Philo used Stoic doctrines as systematised by Chrysippus, such as the grades of pneuma as cohesion, nature and soul, in his allegorical reading of Scripture. Philo, Quod Deus sit immutabilis; Legum allegoriae II; IEP “Philo of Alexandria”
Źródło: szkic AI
Filon z Aleksandrii › ok. 20 p.n.e. – 50 n.e.
Seneka Młodszy

wpływ na
Seneca followed Chrysippus in treating anger as assent to a judgement and distinguished involuntary ‘first movements’ that precede assent (De ira II.1–4). Seneca, De ira II.1–4; De beneficiis I.3–4 (on Chrysippus’ Graces); R. Sorabji, Emotion and Peace of Mind (2000); SEP “Seneca”
Źródło: szkic AI
Seneka Młodszy › ok. 4 p.n.e. – 65 n.e.
Epiktet

wpływ na
Epictetus treated Chrysippus as the authoritative Stoic teacher but insisted that progress lies in living by his doctrine, not in expounding his books (Discourses I.4, I.17). Arrian, Discourses of Epictetus I.4, I.17; SEP “Epictetus”
Źródło: także w InPhO · InPhO
Epiktet › ok. 50–135

Krytyka

Krytyka ze strony 2

Karneades z Cyreny

krytyka ze strony
Carneades attacked Chrysippus’ ‘kataleptic’ impression, arguing that any true impression could have an indistinguishable false twin; he said that he himself would be nothing without Chrysippus. Cicero, Academica II.40–42, 83–90; Diogenes Laertius 4.62; SEP “Carneades”
Źródło: szkic AI
Karneades z Cyreny › ok. 214–129 p.n.e.
Sekstus Empiryk

krytyka ze strony
Sextus Empiricus turned Chrysippus’ Stoic logic against itself, contesting the criterion of truth, proof and the indicative sign (Outlines of Pyrrhonism II; Against the Logicians). Sextus Empiricus, Outlines of Pyrrhonism II.14–192; Adversus mathematicos VII–VIII; SEP “Sextus Empiricus”
Źródło: szkic AI
Sekstus Empiryk › ok. 160–210

Stanowisko

Chrysippus gave Stoicism its systematic form and defended it against the sceptics of the Academy. In logic he developed a propositional logic of conditionals and inference schemes that was rediscovered and properly appreciated only in the twentieth century. In physics he defended a strict determinism of fate, yet argued that our assent remains our own: a cylinder rolls because it is pushed, but how it rolls depends on its own shape. In ethics he analysed the passions as mistaken judgements. Most later Stoicism, including that of the Roman Stoics, builds on his doctrines.

Życie i kontekst

Chrysippus came from Soli in Cilicia, studied in Athens under Cleanthes and succeeded him as head of the Stoic school around 230 BCE. He was enormously productive – ancient sources credit him with more than seven hundred books – but nearly all of them are lost. A saying went: “Without Chrysippus, there would be no Stoa.”