AgoraOtwarty plac myśli

Seyla Benhabib

ur. 1950

Pierwsze przybliżeniecelowe uproszczenie – portret mówi więcej

Etyka musi widzieć każdą osobę w jej konkretnej sytuacji, a nie tylko jako abstrakcyjnie równą – a demokracje wciąż renegocjują prawa outsiderów.

Umiejscowienie

Socjalizm, anarchizm, marksizm i teoria krytyczna · Azja Zachodnia i Afryka Północna · Polityka i prawo, Etyka, Społeczeństwo i historia, Płeć i feminizm

Turecko-amerykańska teoretyczka krytyczna: etyka dyskursu musi uwzględniać „konkretnego innego”, a nie tylko uogólnionego; prawa migrantów i uchodźców wypracowuje się przez „iteracje demokratyczne”.

Kluczowe idee

  • Inny uogólniony i konkretny
  • Prawa innych
  • Iteracje demokratyczne

Otwórz na mapie gwiazd

Wpływ

Pod wpływem 4

  • Immanuel Kant

    pod wpływem

    Benhabib took Kant’s cosmopolitan right of hospitality as the starting point for her account of the rights of migrants and refugees (The Rights of Others, 2004). S. Benhabib, The Rights of Others: Aliens, Residents, and Citizens (2004); Another Cosmopolitanism (2006); I. Kant, Zum ewigen Frieden (1795)

    Źródło: szkic AI

    Immanuel Kant › 1724–1804

  • Georg Wilhelm Friedrich Hegel

    pod wpływem

    Benhabib’s Critique, Norm, and Utopia (1986) began from Hegel’s critique of Kant and of natural right to reconstruct the normative foundations of critical theory. S. Benhabib, Critique, Norm, and Utopia: A Study of the Foundations of Critical Theory (1986)

    Źródło: szkic AI

    Georg Wilhelm Friedrich Hegel › 1770–1831

  • Hannah Arendt

    pod wpływem

    Benhabib drew on Arendt’s ‘enlarged mentality’, taken from Kant’s Critique of Judgement, for her interactive universalism (Situating the Self, 1992) and read Arendt as a ‘reluctant modernist’ (1996). S. Benhabib, Situating the Self (1992); The Reluctant Modernism of Hannah Arendt (1996); H. Arendt, Lectures on Kant’s Political Philosophy (1982)

    Źródło: szkic AI

    Hannah Arendt › 1906–1975

  • Jürgen Habermas

    pod wpływem ✓

    In ‘The Generalized and the Concrete Other’ (1987) Benhabib argued that Habermas’s discourse ethics, which she defended, must also take in the concrete other. S. Benhabib, “The Generalized and the Concrete Other”, Praxis International 5 (1986), and in S. Benhabib and D. Cornell (eds.), Feminism as Critique (1987); Situating the Self (1992)

    Źródło: także w Wikidanych · Wikidata

    Jürgen Habermas › 1929–2026

Krytyka

Krytykuje 1

  • Judith Butler

    krytykuje

    Benhabib objected that Butler’s performative theory of gender dissolves the subject and thus leaves no room for agency and feminist emancipation (‘Feminism and Postmodernism’, 1991). S. Benhabib, “Feminism and Postmodernism: An Uneasy Alliance”, Praxis International 11 (1991); repr. in Feminist Contentions (1995), with Butler’s reply “Contingent Foundations”

    Źródło: szkic AI

    Judith Butler › ur. 1956

Dzieła

Stanowisko

Benhabib defends a critical theory in the line of Habermas’s discourse ethics while correcting it from a feminist standpoint. Moral theories from Kant to Rawls and Habermas, she argues, address the “generalised other”, an agent with the same rights as ourselves; justice also requires attending to the “concrete other”, a particular person with a history and needs. Her political work asks how democratic self-government and universal human rights can be reconciled when the people who govern themselves are a bounded community. Her answer is “democratic iterations”: processes in which universal norms are repeatedly interpreted and transformed by citizens through courts, legislatures and public debate, so that the rights of migrants and refugees are expanded from within.

Życie i kontekst

Seyla Benhabib (born 1950 in Istanbul) grew up in a Sephardic Jewish family, studied at the American College for Girls in Istanbul and Brandeis and took her doctorate at Yale in 1977. She taught at Harvard and the New School, and from 2001 to 2020 was professor of political science and philosophy at Yale; she is now at Columbia. She has worked closely with the Frankfurt tradition and on Hannah Arendt.

Dalsze główne dzieła

  • Critique, Norm, and Utopia (1986)
  • The Reluctant Modernism of Hannah Arendt (1996)

Pojawia się w

Źródła: Wikipedia · Wikidata

Stan na listopad 2026 · Źródła · Ulepsz tę stronę · Jak powstaje Agora

Otwórz na mapie gwiazd