Szihab ad-Din Jahji as-Suhrawardi
Rzeczywistość jest światłem o wielu stopniach natężenia, a poznajemy ją najprawdziwiej przez bezpośrednią wewnętrzną obecność, a nie przez definicje i dowody.
Umiejscowienie
Założyciel filozofii iluminacji (ishraq): rzeczywistość jest hierarchią świateł, poznawaną przez bezpośrednią obecność, a nie przez definicje; stracony w Aleppo w wieku 36 lat.
Kluczowe idee
- Filozofia iluminacji
- Wiedza przez obecność
- Hierarchia świateł
Wpływ
Pod wpływem 2
Platon
pod wpływem
Suhrawardi called Plato the leader of wisdom and identified the Platonic Forms with the lights that govern each species (Philosophy of Illumination, 1186). Suhrawardi, Hikmat al-ishraq (1186), tr. J. Walbridge & H. Ziai (1999); SEP “Suhrawardi”
Źródło: szkic AI
Platon › 428–348 p.n.e.
Awicenna
pod wpływem
Suhrawardi was trained in Avicenna’s philosophy and wrote Peripatetic works such as The Intimations (al-Talwihat) before setting illumination against it as an alternative. Suhrawardi, al-Talwihat; SEP “Suhrawardi”
Źródło: szkic AI
Awicenna › 980–1037
Wpływ na 8
Asir ad-Din al-Abhari
wpływ na
Al-Abhari took up Suhrawardi’s criticism of the real distinction between essence and existence and incorporated Illuminationist ideas in several of his works. SEP “Suhrawardi” (C. Marcotte), citing H. Eichner (2012); SEP “Arabic and Islamic Philosophy of Essence and Existence”
Źródło: szkic AI
Asir ad-Din al-Abhari › ok. 1194–1265
Nadżm ad-Din al-Katibi
wpływ na
Like al-Abhari, al-Katibi responded to Suhrawardi’s criticism of the distinction between essence and existence. SEP “Suhrawardi” (C. Marcotte), citing H. Eichner (2012)
Źródło: szkic AI
Nadżm ad-Din al-Katibi › 1203–1277
Kutb ad-Din asz-Szirazi
wpływ na
Qutb al-Din’s commentary on the Philosophy of Illumination (1295) explains Suhrawardi’s logic, critique of the Peripatetics and metaphysics of lights; it supplanted Shahrazuri’s commentary. Qutb al-Din al-Shirazi, Sharḥ Ḥikmat al-ishrāq, ed. A. Nourani and M. Mohaghegh (2001); SEP “Suhrawardi”; J. Walbridge (1992)
Źródło: szkic AI
Kutb ad-Din asz-Szirazi › 1236–1311
Dżalal ad-Din ad-Dawani
wpływ na
Al-Dawani wrote a commentary on Suhrawardi’s Temples of Light (Shawākil al-ḥūr), reading the hierarchy of lights through Ibn Sina. al-Dawani, Shawākil al-ḥūr fī sharḥ Hayākil al-nūr (Madras 1953); SEP “Suhrawardi”; SEP “Arabic and Islamic Mysticism”
Źródło: szkic AI
Dżalal ad-Din ad-Dawani › ok. 1426–1502
Mulla Sadra
wpływ na
Mulla Sadra wrote glosses on the commentary on Suhrawardi’s Philosophy of Illumination and transferred Suhrawardi’s gradation of light to existence itself. Mulla Sadra, Taliqat ala Sharh Hikmat al-ishraq; SEP “Mulla Sadra”; SEP “Suhrawardi”
Źródło: szkic AI
Mulla Sadra › ok. 1572–1640
Seyyed Hossein Nasr
wpływ na ✓
Nasr devoted the second lecture of Three Muslim Sages (1964) to Suhrawardi and edited his Persian works (Oeuvres philosophiques et mystiques III, 1970). S. H. Nasr, Three Muslim Sages (1964); Suhrawardi, Oeuvres philosophiques et mystiques III, ed. S. H. Nasr (1970)
Źródło: także w Wikidanych · Wikidata
Seyyed Hossein Nasr › ur. 1933
Pokaż wszystko (8)Pokaż mniej
Asz-Szarif al-Dżurdżani
wpływ na
Al-Jurjani wrote a commentary on Suhrawardi’s Philosophy of Illumination. SEP “Suhrawardi”, citing M. Kadivar (2011), 290–292
Źródło: szkic AI
Asz-Szarif al-Dżurdżani › 1340–1413
Mir Damad
wpływ na
Mir Damad, who wrote poetry under the pen name Ishraq (illumination), joined Suhrawardi’s illuminationist themes to Avicenna’s philosophy in the School of Isfahan. Encyclopaedia Iranica “Mir Damad”; Mir Damad, Diwan-i Ishraq
Źródło: szkic AI
Mir Damad › ok. 1561–1631
Krytyka
Krytykuje 1
Arystoteles
krytykuje
Suhrawardi rejected the Peripatetic theory of definition by genus and differentia and their categories, grounding knowledge in illumination and presence (Hikmat al-ishraq, 1186). Suhrawardī, Ḥikmat al-ishrāq (1186), tr. J. Walbridge & H. Ziai, 1999; SEP “Suhrawardi”
Źródło: szkic AI
Arystoteles › 384–322 p.n.e.
Dzieła
Przeciw perypatetyckim definicjom: byt jako światło, poznanie jako obecność.
Stanowisko
Suhrawardi founded the philosophy of illumination (ishraq) as an alternative to Avicenna’s Aristotelian tradition. Definitions cannot give true knowledge, he argued, since defining a thing presupposes knowing its essential features. The most basic knowledge is knowledge by presence: the self knows itself directly, without concept or image. Reality is light in degrees of intensity, from the Light of Lights, God, through countless ranks of lights down to dark bodies; between the spiritual and the physical lies a world of images. He drew on Plato, Hermetic wisdom and the sages of ancient Persia, and his school lives on in Iranian philosophy to this day, notably through Mulla Sadra.
Życie i kontekst
Shihab al-Din Yahya al-Suhrawardi was born in 1154 in Suhraward in north-western Iran. He studied philosophy in Maragha and Isfahan and wandered through Persia and Anatolia, seeking the company of Sufis. In Aleppo he won the friendship of its young governor, a son of Saladin, but jurists accused him of heresy. On Saladin’s orders he was executed in 1191, aged about 36.
Dalsze główne dzieła
- The Philosophy of Illumination (Hikmat al-ishraq, 1186)
- Intimations (al-Talwihat, before 1191)
- The Temples of Light (Hayakil al-nur, before 1191)
- The Sound of Gabriel’s Wing (Persian allegory, before 1191)
Pojawia się w
- Podróż „Od Bagdadu do Isfahanu” · Przystanek 6 z 9
Stan na listopad 2026 · Źródła · Ulepsz tę stronę · Jak powstaje Agora