AgoraOtwarty plac myśli

Léopold Sédar Senghor

1906–2001

Pierwsze przybliżeniecelowe uproszczenie – portret mówi więcej

Według Senghora kultura afrykańska ma własny sposób poznawania, przez uczucie, rytm i uczestnictwo, i jej miejsce jest we wspólnej cywilizacji wszystkich ludów – pogląd, który Soyinka, Towa i Hountondji krytykowali jako esencjalistyczny.

Umiejscowienie

Filozofia afrykańska i afrykańskiej diaspory · Afryka na południe od Sahary · Estetyka, Społeczeństwo i historia, Polityka i prawo

Poeta, współzałożyciel Négritude i pierwszy prezydent Senegalu: kultura afrykańska jako odrębny sposób poznawania przez uczestnictwo i rytm.

Kluczowe idee

  • Négritude
  • Socjalizm afrykański
  • Cywilizacja uniwersalnego

Otwórz na mapie gwiazd

Wpływ

Pod wpływem 4

  • Karol Marks

    pod wpływem

    Senghor read the young Marx as a humanist and adapted his socialism to African communal traditions, rejecting class struggle and atheism (Nation et voie africaine du socialisme, 1961). L. S. Senghor, “Marxisme et humanisme”, La Revue socialiste 19 (1948); Nation et voie africaine du socialisme (1961)

    Źródło: szkic AI

    Karol Marks › 1818–1883

  • Henri Bergson

    pod wpływem

    Senghor drew on Bergson’s intuition, set against analytic intellect, to describe an African way of knowing by participation (‘Ce que l’homme noir apporte’, 1939). L. S. Senghor, “Ce que l’homme noir apporte” (1939), in Liberté I: Négritude et humanisme (1964); S. B. Diagne, Bergson postcolonial (2011)

    Źródło: szkic AI

    Henri Bergson › 1859–1941

  • Alain Locke

    pod wpływem

    Senghor echoed Locke’s The New Negro (1925) when he called the poets of his Anthologie de la nouvelle poésie nègre et malgache (1948) ‘Nègres-Nouveaux’. L. S. Senghor (ed.), Anthologie de la nouvelle poésie nègre et malgache de langue française (1948); A. Locke (ed.), The New Negro (1925); A. Mangeon, Études littéraires africaines 29 (2010)

    Źródło: szkic AI

    Alain Locke › 1885–1954

  • Paulette Nardal

    pod wpływem

    Senghor wrote in 1960 that he and his friends had come into contact with Black American writers in 1929–34 through Paulette Nardal and her literary salon. Senghor, letter of February 1960, quoted in L. Kesteloot, Black Writers in French, p. 56; T. D. Sharpley-Whiting, Negritude Women (2002), p. 17

    Źródło: szkic AI

    Paulette Nardal › 1896–1985

Wpływ na 1

  • Souleymane Bachir Diagne

    wpływ na

    Diagne interpreted Senghor’s Négritude as a philosophy of African art and defended it against the charge of essentialism. S. B. Diagne, Léopold Sédar Senghor : l’art africain comme philosophie (2007; English African Art as Philosophy, 2011); SEP “Négritude” (Diagne)

    Źródło: szkic AI

    Souleymane Bachir Diagne › ur. 1955

Krytyka

Krytyka ze strony 4

  • Jean-Paul Sartre

    krytyka ze strony

    In “Black Orpheus”, his preface to Senghor’s anthology of new Black poetry (1948), Sartre hailed négritude as revolutionary poetry but called it an “anti-racist racism”, the weak moment of a dialectic destined to be overcome – the reading Fanon rejected. J.-P. Sartre, “Orphée noir”, preface to L. S. Senghor (ed.), Anthologie de la nouvelle poésie nègre et malgache de langue française (1948)

    Źródło: szkic AI

    Jean-Paul Sartre › 1905–1980

  • Frantz Fanon

    krytyka ze strony

    Fanon warned that négritude risks fixing culture as an essence instead of joining the living struggle for national liberation (The Wretched of the Earth, 1961). F. Fanon, Les damnés de la terre (1961), ch. 4 “Sur la culture nationale”

    Źródło: szkic AI

    Frantz Fanon › 1925–1961

  • Marcien Towa

    krytyka ze strony

    Towa argued that Senghor’s opposition of African emotion to European reason accepts the colonial image of the African and turns subjection into an identity. M. Towa, Léopold Sédar Senghor : négritude ou servitude ? (1971); D. A. Masolo, African Philosophy in Search of Identity (1994)

    Źródło: szkic AI

    Marcien Towa › 1931–2014

  • Paulin Hountondji

    krytyka ze strony

    Hountondji counted Senghor’s négritude as ethnophilosophy: it ascribes a fixed collective mentality to Africans, repeating colonial stereotypes in a positive key (Sur la « philosophie africaine », 1976). P. Hountondji, Sur la « philosophie africaine » (1976); L. S. Senghor, “Ce que l’homme noir apporte” (1939)

    Źródło: szkic AI

    Paulin Hountondji › 1942–2024

Dzieła

Stanowisko

With Césaire and Léon-Gontran Damas, Senghor founded Négritude, a movement that reclaimed the cultural values of the Black world against colonial contempt. In his poetry and essays he described an African way of knowing that grasps the world less by analytical distance than by participation, emotion and rhythm. Critics, among them Hountondji and Wole Soyinka, accused him of repeating colonial stereotypes in a positive key. Senghor himself understood Négritude as a contribution to a coming “civilization of the universal,” to which every culture brings its own gifts. Politically he advocated an African socialism rooted in communal traditions.

Życie i kontekst

Senghor was born in 1906 in Joal, Senegal, and went to Paris to study, where he met Aimé Césaire. In 1935 he became the first African to pass the agrégation. He taught in France, was a prisoner of war, then deputy in the French National Assembly. From 1960 to 1980 he was Senegal’s first president. In 1983 he was elected to the Académie française. He died in Normandy in 2001.

Dalsze główne dzieła

  • Chants d’ombre (1945)
  • Éthiopiques (1956)
  • Négritude and Humanism (Liberté I) (1964)

Źródła: Wikipedia · Wikidata

Stan na listopad 2026 · Źródła · Ulepsz tę stronę · Jak powstaje Agora

Otwórz na mapie gwiazd