AgoraOtwarty plac myśli

Max Stirner

1806–1856

Pierwsze przybliżeniecelowe uproszczenie – portret mówi więcej

Bóg, ludzkość, państwo i moralność to tylko idee, które nas nawiedzają – nic nie jest realne poza jedynym jednostkowym i tym, co może nazwać swoim.

Umiejscowienie

Filozofia życia i filozofia egzystencji · Europa Zachodnia · Etyka, Polityka i prawo, Egzystencja i ja

Młodoheglista, prowokator: Bóg, ludzkość i państwo są „upiorami” – pozostaje tylko jedyny i to, co do niego należy.

Kluczowe idee

  • Jedyny
  • Egoizm
  • Upiory (idee stałe)

Nauczyciele: Georg Wilhelm Friedrich Hegel

Otwórz na mapie gwiazd

Wpływ

Pod wpływem 1

  • Georg Wilhelm Friedrich Hegel nauczyciel(ka)

    nauczyciel(ka) ✓

    Stirner studied in Berlin from 1826 to 1828 and attended three of Hegel’s lecture series – on the philosophy of religion, the history of philosophy and the philosophy of subjective spirit. Lecture attendance, no closer contact is known. SEP “Max Stirner”; J. H. Mackay, Max Stirner. Sein Leben und sein Werk (1898)

    Źródło: także w Wikidanych · Wikidata

    Georg Wilhelm Friedrich Hegel › 1770–1831

Krytyka

Krytyka ze strony 1

  • Karol Marks

    krytyka ze strony

    In ‘Saint Max’, the longest part of The German Ideology (1845–46), Marx and Engels mocked Stirner’s Unique One as a petty-bourgeois abstraction from real social relations. K. Marx & F. Engels, Die deutsche Ideologie (1845–46; publ. 1932), vol. I, part III “Sankt Max”; SEP “Max Stirner”

    Źródło: szkic AI

    Karol Marks › 1818–1883

Krytykuje 1

  • Ludwig Feuerbach

    krytykuje

    Stirner charged that Feuerbach had merely replaced God with ‘Man’, another sacred spook set above the individual (The Ego and Its Own, 1844). M. Stirner, Der Einzige und sein Eigentum (1844), Part I; SEP “Max Stirner”

    Źródło: szkic AI

    Ludwig Feuerbach › 1804–1872

Dzieła

Stanowisko

Stirner pushed the Young Hegelian critique of religion to its limit. Feuerbach had dissolved God into the essence of humanity – but “humanity”, “morality”, “the state” and “society”, Stirner argued, are only new gods, “spooks” or fixed ideas to which the individual is sacrificed. Against them he set the “unique one”: the concrete, finite self that recognizes no cause above itself and treats everything, ideas included, as its own property. Instead of states and parties he imagined voluntary unions of egoists. Marx and Engels attacked him at length in The German Ideology; later he was claimed by individualist anarchists and read as a forerunner of Nietzsche and existentialism.

Życie i kontekst

Max Stirner, born Johann Caspar Schmidt in Bayreuth in 1806, studied in Berlin, where he heard Hegel, as well as in Erlangen and Königsberg. He taught at a private girls’ school in Berlin and joined the Young Hegelians known as “the Free”. After his one major book appeared in 1844 he lived in poverty, failed in business and was twice imprisoned for debt. He died in Berlin in 1856.

Dalsze główne dzieła

  • The False Principle of Our Education (1842)
  • The Ego and Its Own (1844)
  • Stirner’s Critics (1845)

Źródła: Wikipedia · Wikidata

Stan na listopad 2026 · Źródła · Ulepsz tę stronę · Jak powstaje Agora

Otwórz na mapie gwiazd