AgoraOtwarty plac myśli

Luce Irigaray

ur. 1930

Pierwsze przybliżeniecelowe uproszczenie – portret mówi więcej

Myśl zachodnia traktowała kobietę tylko jako zwierciadło mężczyzny; prawdziwa różnica między płciami czeka jeszcze na pomyślenie i wypowiedzenie.

Umiejscowienie

Strukturalizm i poststrukturalizm · Europa Zachodnia · Język, Społeczeństwo i historia, Umysł i świadomość, Płeć i feminizm

Filozofka i psychoanalityczka, zwolniona ze stanowiska w Vincennes po „Speculum”: myśl zachodnia jest porządkiem „fallogocentrycznym”, w którym kobieta pojawia się wyłącznie jako zwierciadło podmiotu męskiego – różnicę płci dopiero trzeba pomyśleć.

Kluczowe idee

  • Różnica płci
  • Speculum innej kobiety
  • Krytyka fallogocentryzmu

Otwórz na mapie gwiazd

Wpływ

Wpływ na 2

  • Luisa Muraro

    wpływ na

    Muraro translated Irigaray’s Speculum (1975) and turned her critique of a symbolic order without the mother into a ‘symbolic order of the mother’ (L’ordine simbolico della madre, 1991). L. Muraro, L’ordine simbolico della madre (1991); L. Irigaray, Speculum, trans. L. Muraro (1975)

    Źródło: szkic AI

    Luisa Muraro › 1940–2026

  • Adriana Cavarero

    wpływ na

    Cavarero took up Irigaray’s thought of sexual difference with the Diotima community (Il pensiero della differenza sessuale, 1987) and reread female figures in Plato (Nonostante Platone, 1990). Diotima, Il pensiero della differenza sessuale (1987); A. Cavarero, Nonostante Platone (1990); P. Bono and S. Kemp (eds.), Italian Feminist Thought (1991)

    Źródło: szkic AI

    Adriana Cavarero › ur. 1947

Krytyka

Krytyka ze strony 1

  • Judith Butler

    krytyka ze strony

    Butler objected that Irigaray’s feminine, excluded by a single masculine economy, is a globalising figure that keeps the heterosexual frame of sexual difference (Gender Trouble, 1990, ch. 1). J. Butler, Gender Trouble (1990), ch. 1; Bodies That Matter (1993), ch. 1

    Źródło: szkic AI

    Judith Butler › ur. 1956

Krytykuje 7

  • Platon

    krytykuje

    In Speculum (1974), ‘Plato’s Hystera’, Irigaray read the cave allegory as a womb, arguing that Platonic metaphysics turns the maternal origin into a realm of mere copies. L. Irigaray, Speculum de l’autre femme (1974), part III “L’hystéra de Platon”

    Źródło: szkic AI

    Platon › 428–348 p.n.e.

  • Sigmund Freud pod wpływem

    pod wpływem

    A trained psychoanalyst, Irigaray read the philosophical tradition as Freud reads symptoms, for what it represses of the feminine (Speculum de l’autre femme, 1974). L. Irigaray, Speculum de l’autre femme (1974); Ce sexe qui n’en est pas un (1977); M. Whitford, Luce Irigaray: Philosophy in the Feminine (1991)

    Źródło: szkic AI

    krytykuje

    Irigaray objected that Freud’s lecture on femininity takes male sexuality as the norm and describes woman only as lack (Speculum of the Other Woman, 1974, part I). L. Irigaray, Speculum de l’autre femme (1974), part I “La tache aveugle d’un vieux rêve de symétrie”; S. Freud, “Die Weiblichkeit” (Neue Folge der Vorlesungen, 1933)

    Źródło: szkic AI

    Sigmund Freud › 1856–1939

  • Martin Heidegger

    krytykuje

    In L’oubli de l’air chez Martin Heidegger (1983) Irigaray argued that Heidegger’s thinking of Being forgets air, the elemental, material medium that sustains it. L. Irigaray, L’oubli de l’air chez Martin Heidegger (1983)

    Źródło: szkic AI

    Martin Heidegger › 1889–1976

  • Jacques Lacan pod wpływem

    pod wpływem

    Irigaray, trained in Lacan’s École freudienne, took over his view that the subject is constituted in language and asked which sex that language serves (Speculum, 1974). L. Irigaray, Speculum de l’autre femme (1974); Ce sexe qui n’en est pas un (1977); M. Whitford, Luce Irigaray: Philosophy in the Feminine (1991)

    Źródło: także w InPhO · InPhO

    krytykuje

    Irigaray argued that Lacan’s symbolic order, organised around the phallus, admits woman only as lack (‘Così fan tutti’, in Ce sexe qui n’en est pas un, 1977). L. Irigaray, “Così fan tutti”, in Ce sexe qui n’en est pas un (1977); Speculum de l’autre femme (1974)

    Źródło: szkic AI

    Jacques Lacan › 1901–1981

  • Emmanuel Levinas

    krytykuje

    Irigaray objected that Levinas’s ‘feminine’ remains the other of a male subject, reduced to the caress and to fecundity in the son (‘The Fecundity of the Caress’, 1984). L. Irigaray, “La fécondité de la caresse”, in Éthique de la différence sexuelle (1984); “Questions to Emmanuel Levinas” (1991)

    Źródło: szkic AI

    Emmanuel Levinas › 1906–1995

  • Simone de Beauvoir

    krytykuje

    Irigaray objected that Beauvoir’s demand for equality measures women by a male standard, whereas sexual difference must be recognised (‘Equal or Different?’, 1986, in Je, tu, nous, 1990). L. Irigaray, “Égales ou différentes?” (1986), in Je, tu, nous. Pour une culture de la différence (1990)

    Źródło: szkic AI

    Simone de Beauvoir › 1908–1986

  • Maurice Merleau-Ponty

    krytykuje

    Reading ‘The Intertwining – The Chiasm’, Irigaray objected that Merleau-Ponty’s flesh privileges vision and forgets its maternal, tactile origin (Éthique de la différence sexuelle, 1984). L. Irigaray, “L’invisible de la chair. Lecture de Merleau-Ponty, Le visible et l’invisible, ‘L’entrelacs – le chiasme’”, in Éthique de la différence sexuelle (1984)

    Źródło: szkic AI

    Maurice Merleau-Ponty › 1908–1961

Dzieła

  • 1974Speculum innej kobiety

    Lektura Freuda i Platona: kobiecość została zdefiniowana jako brak i jako zwierciadło męskości.

  • 1977Ta płeć, która nie jest jedna

    Seksualność kobiety jest wieloraka, a nie jedna: eseje o Lacanie, Marksie i możliwości własnego języka.

Stanowisko

Irigaray argues that Western philosophy and psychoanalysis are built on a single, masculine subject, and that woman appears in them only as its negative, mirror or raw material – a “phallogocentric” order in which there is one sex and its other. “Speculum” reads Freud’s theory of femininity and Plato’s cave to show this logic at work. Her response is not equality on the existing terms, which would absorb women into the male model, but the articulation of sexual difference: a female subjectivity and symbolic order with its own language, which has never yet been thought. Critics, including Judith Butler, charge her with essentialism, which she rejects.

Życie i kontekst

Luce Irigaray (born 1930 in Belgium) studied philosophy and psychology in Louvain and Paris, trained as a psychoanalyst with Lacan’s school and taught at the University of Paris VIII in Vincennes. After the publication of “Speculum” in 1974 she lost that post and was excluded from the Lacanian school. She has since worked at the CNRS in Paris and taught at universities in Europe and abroad; she keeps her biography private.

Dalsze główne dzieła

  • Speculum of the Other Woman (1974)
  • This Sex Which Is Not One (1977)
  • An Ethics of Sexual Difference (1984)
  • I Love to You (1992)

Pojawia się w

Źródła: Wikipedia · Wikidata

Stan na listopad 2026 · Źródła · Ulepsz tę stronę · Jak powstaje Agora

Otwórz na mapie gwiazd