Adud ad-Din al-Idżi
Al-Idżi twierdził, że teologia musi zacząć od teorii poznania i metafizyki ogólnej, zanim zajmie się Bogiem, proroctwem i życiem pozagrobowym; tylko badając argumenty filozofów na ich własnym gruncie, teolog może bronić nauk szkoły aszaryckiej.
Umiejscowienie
Teolog, prawnik i sędzia z Idżu koło Szirazu, który działał na dworze Ilchanów w Sultanijji, a później za panowania Indżuidów w Szirazie: jego „Stacje teologii” (al-Mawakif) przedstawiły teologię aszarycką jako naukę opartą na dowodzie – teorię poznania, metafizykę ogólną, substancję i przypadłość, Boga, proroctwo i życie pozagrobowe – w stałym sporze z filozofami; jego krótkie „Wyznanie adudyjskie”, ukończone tuż przed śmiercią, komentowano przez stulecia.
Kluczowe idee
- Teologia jako nauka oparta na dowodzie
- Teoria poznania przed doktryną
- Metafizyka ogólna w teologii
- Spór z filozofami na ich własnym gruncie
Wpływ
Pod wpływem 2
Abu al-Hasan al-Aszari
pod wpływem
Al-Iji’s Stations and his ʿAdudi Creed defend the doctrines of the Ashʿari school – God’s attributes, the human acquisition of acts created by God, the vision of God – and became the standard late Ashʿari summa. al-Iji, al-Mawāqif fī ʿilm al-kalām; M. Şeyhhasan, Nazariyat 11/2 (on al-Iji’s theological works)
Źródło: szkic AI
Abu al-Hasan al-Aszari › ok. 874–936
Fakhr al-Din al-Razi
pod wpływem
In the first book of the Stations al-Iji took over almost unchanged Fakhr al-Din al-Razi’s discussion in the Muḥaṣṣal of whether there are indubitable first propositions; the work as a whole continues Razi’s philosophical theology. Marmara University study of al-Jurjani’s Sharḥ al-Mawāqif on necessary knowledge; J. van Ess, Die Erkenntnislehre des ʿAḍudaddīn al-Īcī (1966)
Źródło: szkic AI
Fakhr al-Din al-Razi › ok. 1150–1210
Wpływ na 3
Sad ad-Din at-Taftazani
wpływ na ✓
Al-Taftazani wrote glosses on al-Iji’s commentary on Ibn al-Hajib’s epitome of legal theory; later sources name al-Iji as his most important teacher, which has not been checked here. al-Taftazani, Ḥāshiya ʿalā Sharḥ Mukhtaṣar al-Muntahā; Wikidata (P1066)
Źródło: także w Wikidanych · Wikidata
Sad ad-Din at-Taftazani › 1322–1390
Asz-Szarif al-Dżurdżani
wpływ na
Al-Jurjani’s Commentary on the Stations, completed in Samarqand in April 1405, explains, corrects and extends al-Iji’s Stations of Theology. al-Jurjani, Sharḥ al-Mawāqif (manuscripts Princeton, Garrett 4439Y; New Series 260)
Źródło: szkic AI
Asz-Szarif al-Dżurdżani › 1340–1413
Dżalal ad-Din ad-Dawani
wpływ na
Al-Dawani wrote a commentary on al-Iji’s ʿAdudi Creed that was itself glossed for centuries, among others by Muhammad Abduh. al-Dawani, Sharḥ al-ʿAqāʾid al-ʿAḍudiyya (printed Cairo 1905 with the glosses of al-Siyalkuti and Abduh)
Źródło: szkic AI
Dżalal ad-Din ad-Dawani › ok. 1426–1502
Dzieła
Summa teologii w sześciu „stacjach”: wstęp i teoria poznania, ogólne zagadnienia bytu, przypadłości, substancje, Bóg oraz proroctwo i życie pozagrobowe; zadedykowana Indżuidowi Abu Ishakowi z Szirazu, obszernie przedstawia nauki filozofów, zanim na nie odpowie, a z komentarzem al-Dżurdżaniego stała się głównym tekstem madras.
Krótkie wyznanie wiary ukończone tuż przed śmiercią al-Idżiego; dzięki komentarzowi ad-Dawaniego i glosom do niego – m.in. Muhammada Abduha z 1876 roku – pozostało tekstem nauczania aż do XX wieku.
Stanowisko
Al-Iji is on the map as the author of the Stations of Theology (al-Mawāqif fī ʿilm al-kalām), the summa in which later Ashʿari theology took its standard form. Its six “stations” move from preliminaries and the theory of knowledge through general metaphysics – existence and non-existence, necessity and possibility, unity and multiplicity, cause and effect – and the doctrines of accidents and substances to God, prophecy, the afterlife and the imamate. Theology here is a science based on proof that has absorbed the concepts of the philosophers: al-Iji sets out their arguments at length, often in the form they had received from Ibn Sina, before he answers them, and his theory of knowledge takes over Fakhr al-Din al-Razi’s discussion of the foundations of knowledge almost unchanged. The work thus shows how, after al-Ghazali, philosophy continued inside theology rather than ending. Al-Iji defended the doctrines of the Ashʿari school – God’s attributes distinct from his essence, the human “acquisition” of acts created by God, the vision of God in the hereafter – and in his short ʿAdudi Creed he summed them up for teaching. Al-Jurjani’s commentary on the Stations (1405) made the work the summit of the kalām curriculum in Ottoman, Persian and Indian madrasas; al-Dawani’s commentary on the ʿAdudi Creed was still glossed by Muhammad Abduh in 1876. Josef van Ess devoted a study with translation and commentary to the theory of knowledge in the first book of the Stations (1966).
Życie i kontekst
ʿAdud al-Din ʿAbd al-Rahman ibn Ahmad al-Iji was born around 1281 in Ij, a town near Shiraz in Fars, into a family that traced its descent to Abu Bakr. He studied grammar and the rational sciences in Tabriz and is said to have studied with Qutb al-Din al-Shirazi. Under the patronage of the vizier Rashid al-Din he served as a judge at Sultaniyya, the Ilkhanid capital, and taught in the travelling school that accompanied the court. After the end of Ilkhanid rule he returned to Fars and worked under the Inju ruler Abu Ishaq of Shiraz, to whom he dedicated his Stations of Theology. He was known as the leading Shafiʿi jurist of the region and wrote on legal theory, Arabic rhetoric, ethics and theology. He died in 1355 near Ij.
Dalsze główne dzieła
- The Stations of Theology (al-Mawāqif fī ʿilm al-kalām)
- The ʿAdudi Creed (al-ʿAqāʾid al-ʿAḍudiyya)
- Commentary on Ibn al-Hajib’s epitome of legal theory (Sharḥ Mukhtaṣar al-Muntahā)
- The Jewels of Theology (Jawāhir al-kalām)
- Treatise on Ethics (al-Akhlāq al-ʿAḍudiyya)
Stan na listopad 2026 · Źródła · Ulepsz tę stronę · Jak powstaje Agora