Kuno Fischer

Agora

Kuno Fischer

1824–1907

Pierwsze przybliżeniecelowe uproszczenie – portret mówi więcej

Fischer twierdził, że historia filozofii nowożytnej od Kartezjusza do Schopenhauera jest jednym spójnym, dialektycznym rozwojem, a nie szeregiem odrębnych systemów; Trendelenburg zakwestionował jego odczytanie kantowskiej nauki o przestrzeni.

Umiejscowienie

Idealizm niemiecki i jego spadkobiercy · Europa Wschodnia · Epistemologia, Metafizyka

Historyk filozofii w Jenie i Heidelbergu, na którego wykłady uczęszczali Dilthey, Windelband, Frege i Weber; jego odczytanie Kanta doprowadziło do długiego sporu z Trendelenburgiem, a Nietzsche czytał jego tom o Spinozie.

Kluczowe idee

Historia filozofii jako dialektyczny proces rozwoju
Kantowska nauka o przestrzeni (zakwestionowana przez Trendelenburga)

Uczniowie: Wilhelm Dilthey, Gottlob Frege, Wilhelm Windelband, Max Weber

Otwórz na mapie gwiazd

Wpływ

Wpływ na 5

Wilhelm Dilthey uczeń/uczennica

uczeń/uczennica
At Heidelberg Dilthey was introduced by Fischer to the idealist systems. SEP “Wilhelm Dilthey” (R. Makkreel), §1.2
Źródło: szkic AI
Wilhelm Dilthey › 1833–1911
Friedrich Nietzsche

wpływ na
In 1881 Nietzsche read Fischer’s volume on Spinoza and then named Spinoza a precursor in a postcard to Overbeck. R. de Pablos Escalante, Anales del Seminario de Historia de la Filosofía 33 (2016), 137–161, citing T. Brobjer, Nietzsche’s Philosophical Context (2008)
Źródło: szkic AI
Friedrich Nietzsche › 1844–1900
Gottlob Frege uczeń/uczennica

uczeń/uczennica
The only philosophy Frege heard at Jena was Fischer’s lecture course on Kant’s critical philosophy. M. Potter, “Introduction”, Cambridge Companion to Frege (2010), p. 1
Źródło: szkic AI
Gottlob Frege › 1848–1925
Wilhelm Windelband uczeń/uczennica

uczeń/uczennica
Windelband attended Fischer’s lectures in Jena, and Fischer’s Kant scholarship shaped his work as a historian of philosophy. SEP “Wilhelm Windelband” (K. Kinzel), §1 and §2
Źródło: szkic AI
Wilhelm Windelband › 1848–1915
Max Weber uczeń/uczennica

uczeń/uczennica
Weber counts Fischer among his teachers at Heidelberg (1882–84), alongside Knies, Bekker and Erdmannsdörffer. NDB “Weber, Max” (F. W. Graf, NDB 27, 2020, pp. 474–479; deutsche-biographie.de/sfz6881.html); Weber’s own record of his courses not checked
Źródło: szkic AI
Max Weber › 1864–1920

Krytyka

Wzajemna krytyka 1

Friedrich Adolf Trendelenburg ⇄ wzajemnie

krytykuje
Fischer answered Trendelenburg in 1870 with the Anti-Trendelenburg. Wikipedia, “Friedrich Adolf Trendelenburg” (read)
Źródło: szkic AI
krytyka ze strony
Trendelenburg attacked Fischer’s reading of Kant’s doctrine of space in Kuno Fischer and His Kant (1869). Wikipedia, “Friedrich Adolf Trendelenburg” (read); Britannica and Routledge Encyclopedia of Philosophy entries report the same dispute
Źródło: szkic AI
Friedrich Adolf Trendelenburg › 1802–1872

Dzieła

1852Geschichte der neuern Philosophie (Historia nowszej filozofii)
Wielotomowa historia filozofii nowożytnej, od Kartezjusza i Bacona przez Leibniza, Kanta, Fichtego i Hegla po Schopenhauera, ujęta jako dialektyczny proces rozwoju; jego tom o Kancie doprowadził do sporu z Trendelenburgiem.

Stanowisko

Fischer is on the map as a historian of philosophy whose lectures were heard by a whole circle of thinkers on the map. His History of Modern Philosophy, begun in 1852, follows philosophy from Descartes and Bacon through Leibniz, Kant, Fichte and Hegel to Schopenhauer as a dialectical development in the spirit of Hegel. Windelband attended his lectures in Jena, Frege heard his course on Kant’s critical philosophy there, and in Heidelberg Dilthey was introduced by him to the idealist systems and Max Weber heard him in the years 1882–84. His reading of Kant’s doctrine of space was attacked by Friedrich Adolf Trendelenburg in Kuno Fischer and His Kant (1869) and answered by Fischer in the Anti-Trendelenburg (1870), a standard episode of nineteenth-century philosophy. Nietzsche read Fischer’s volume on Spinoza in 1881 and named Spinoza a precursor in a postcard to Overbeck.

Życie i kontekst

Kuno Fischer was born on 23 July 1824 near Guhrau in Silesia. He studied philosophy, philology and theology in Leipzig and Halle from 1844, took his doctorate in 1847 with a dissertation on Plato’s Parmenides and habilitated in philosophy at Heidelberg in 1850. In 1853 his licence to teach was withdrawn over a charge of pantheism. He became professor in Jena in 1856, where he taught for sixteen years and was rector in 1862 and 1868, and in 1872 he returned to Heidelberg. He died there on 5 July 1907.