Shantarakshita

Agora

Shantarakshita

ok. 725–788

Pierwsze przybliżeniecelowe uproszczenie – portret mówi więcej

Nic nie jest naprawdę jedną rzeczą ani wieloma rzeczami, więc nic nie ma stałej natury – pogląd, który obronił po zbadaniu każdej konkurencyjnej szkoły.

Umiejscowienie

Filozofia południowoazjatycka i tybetańska · Azja Południowa · Epistemologia, Metafizyka, Religia

Uczony z Nalandy, który pomógł zadomowić klasztorny buddyzm w Tybecie – pomógł królowi Thisong Decenowi założyć klasztor Samye (ok. 779), według tradycji wraz z Padmasambhavą, i wyświęcił pierwszych tybetańskich mnichów; połączył Madhyamakę i Yogacarę, a w obszernym kompendium zbadał nauki wszystkich szkół indyjskich.

Kluczowe idee

Synteza Yogacary i Madhyamaki
Argument „ani jedno, ani wiele”
Krytyczny przegląd wszystkich szkół

Otwórz na mapie gwiazd

Wpływ

Pod wpływem 2

Nagarjuna

pod wpływem
Shantarakshita’s Ornament of the Middle Way argues with Nagarjuna that nothing has intrinsic nature, since nothing is truly one or many, while accepting Yogacara conventionally. Santaraksita, Madhyamakalamkara, tr. J. Blumenthal, The Ornament of the Middle Way (2004); SEP “Śāntarakṣita”
Źródło: szkic AI
Nagarjuna › ok. 150–250
Dharmakirti

pod wpływem
Shantarakshita’s Compendium of Principles (Tattvasangraha) applies Dharmakirti’s epistemology and theory of inference to examine and reject the doctrines of rival schools. Santaraksita, Tattvasamgraha, with Kamalasila’s Panjika; SEP “Śāntarakṣita”
Źródło: szkic AI
Dharmakirti › ok. 600–660

Krytyka

Krytykuje 1

Kumarila Bhatta

krytykuje
Shantarakshita’s Tattvasamgraha argued against Kumarila at length, especially his denial that any person can be omniscient and his defence of the eternal Veda. Śāntarakṣita, Tattvasaṃgraha, with Kamalaśīla’s Pañjikā; SEP “Śāntarakṣita”
Źródło: szkic AI
Kumarila Bhatta › ok. 590–650

Dzieła

ok. 760Tattvasangraha
Kompendium ponad 3600 strof, które z buddyjskiego punktu widzenia bada i obala doktryny wszystkich konkurencyjnych szkół indyjskich.

Stanowisko

Shantarakshita combined the two great Mahayana schools. At the level of conventional truth he described the world, much like Yogacara, as appearing only in consciousness, which is aware of itself; at the ultimate level, with Nagarjuna’s Madhyamaka, he denied that anything has intrinsic nature. His central argument: whatever is real must be either truly one or truly many; nothing is truly one, and a many is only a collection of ones – so nothing has an intrinsic nature. His vast Tattvasangraha, using Dharmakirti’s logic, examined and rejected the doctrines of every rival school, from God and primal matter to the eternal Veda and Kumarila’s denial of omniscience.

Życie i kontekst

Shantarakshita was an Indian Buddhist monk-scholar of the 8th century associated with Nalanda. In the 760s or 770s the Tibetan king Trisong Detsen invited him to Tibet; with Padmasambhava he founded Samye, the first Tibetan monastery (completed around 779), and ordained the first Tibetan monks. He died in Tibet, probably in the 780s. His pupil Kamalashila continued his work there and wrote commentaries on his treatises.