Onora O’Neill

Agora

Onora O’Neill

ur. 1941

Pierwsze przybliżeniecelowe uproszczenie – portret mówi więcej

Obowiązki są przed prawami, sprawiedliwość nie kończy się na granicach, a zaufanie potrzebuje prawdziwej rozliczalności, a nie samej przejrzystości.

Umiejscowienie

Filozofia polityczna i etyka (XX–XXI w.) · Europa Północna · Etyka, Polityka i prawo

Filozofka moralności w duchu Kanta i członkini Izby Lordów: zobowiązania poprzedzają prawa, sprawiedliwość sięga ponad granicami, a zaufanie wymaga inteligentnej rozliczalności, a nie samej przejrzystości.

Kluczowe idee

Konstruktywistyczna etyka kantowska
Zobowiązania przed prawami
Zaufanie i rozliczalność

Nauczyciele: John Rawls

Otwórz na mapie gwiazd

Wpływ

Pod wpływem 1

Immanuel Kant

pod wpływem
O’Neill read Kant as a constructivist: moral principles are those all could adopt, not derived from a prior good (Constructions of Reason, 1989; Towards Justice and Virtue, 1996). O. O’Neill, Constructions of Reason (1989); Towards Justice and Virtue (1996)
Źródło: szkic AI
Immanuel Kant › 1724–1804

Krytyka

Krytykuje 1

John Rawls nauczyciel(ka)

nauczyciel(ka)
O’Neill took her PhD at Harvard in 1969 under Rawls with a dissertation on Kant’s ethics, printed under the name Onora Nell as Acting on Principle (1975). O. Nell (O’Neill), Acting on Principle: An Essay on Kantian Ethics (1975); Mathematics Genealogy Project, entry J. Rawls
Źródło: szkic AI
krytykuje
O’Neill criticised Rawls for restricting justice to a single bounded society and for idealising assumptions that abstract from real agents’ vulnerability (Towards Justice and Virtue, 1996). O. O’Neill, Towards Justice and Virtue (1996); Bounds of Justice (2000)
Źródło: szkic AI
John Rawls › 1921–2002

Dzieła

1996Towards Justice and Virtue (Ku sprawiedliwości i cnocie)
Konstruktywistyczne ujęcie rozumu praktycznego: zasady, które wszyscy mogliby przyjąć, z zobowiązaniami, a nie prawami, jako punktem wyjścia.
2002A Question of Trust (Kwestia zaufania)
Wykłady Reitha w BBC: przejrzystość i kultura audytu nie przywracają zaufania; może to uczynić inteligentna rozliczalność.

Stanowisko

O’Neill reads Kant as a constructivist: moral principles are those that could be adopted by all, not ones derived from a prior conception of the good or from idealised rational agents. She argues that obligations are more fundamental than rights, because rights without identifiable duty-bearers are empty – a point she presses against the rhetoric of human rights. Her later work criticised both Rawls’s restriction of justice to a single society and the idealising assumptions of liberal theory, which abstract from real agents’ vulnerability. On trust she argues that transparency and audit have not restored trust in institutions and may damage it; what is needed is intelligent accountability and the possibility of judging whom to trust.

Życie i kontekst

Onora O’Neill (born 1941 in Northern Ireland) studied at Oxford and took her doctorate at Harvard under John Rawls in 1969. She taught at Barnard College and the University of Essex, was principal of Newnham College, Cambridge, from 1992 to 2006, and has chaired the Nuffield Foundation and the Equality and Human Rights Commission. She was made a life peer in 1999 and delivered the BBC Reith Lectures in 2002.