Dzieło · Filozofia w świecie islamu
Fī l-shiʿr al-jāhilī (O poezji przedislamskiej)
Studium, które zaczyna od przyjęcia metody Kartezjusza – uczony musi odłożyć to, w co wierzy, i wątpić w przekazane źródła – i dochodzi do wniosku, że większość poezji przypisywanej epoce przedislamskiej powstała później z powodów religijnych, politycznych i plemiennych; po skardze prokurator odmówił wniesienia oskarżenia, a Taha Husajn przerobił książkę jako „O literaturze przedislamskiej” (1927).
Wprowadzenie
Taha Hussein published “On Pre-Islamic Poetry” (Fī l-shiʿr al-jāhilī) in Cairo in 1926, based on his lectures at the Egyptian University. The introduction announces a new method: the scholar must, like Descartes, forget his nationality and his religion and accept nothing he has not examined. Applied to the poetry attributed to the Arabs before Islam, this leads him to conclude that most of it was composed after the coming of Islam, for religious reasons – to support the Qur’an – and for political, tribal and literary ones, and that the language of the supposed poets does not match their tribes; he added that the presence of Abraham and Ishmael in the Torah and the Qur’an does not by itself prove their historical existence. Scholars of al-Azhar and members of parliament protested, and a complaint was filed; the public prosecutor investigated and in 1927 declined to bring charges. Taha Hussein reissued the book in revised form as On Pre-Islamic Literature (1927).
Czytaj pełny tekst
Wolny pełny tekst, często starsze wydanie lub przekład
Powiązania
Nawiązuje do
- Rozprawa o metodzie1637 · Kartezjusz
Więcej dzieł: Taha Husajn
Stan na listopad 2026 · Ulepsz tę stronę · Jak powstaje Agora