Dzieło · Filozofia południowoazjatycka i tybetańska
Acaranga Sutra
Najstarszy tekst kanonu dżinijskiego, przekazany jako nauka Mahawiry i spisany przez jego wyznawców: postępowanie mnicha, który nie krzywdzi żadnej żywej istoty, aż po najmniejsze stworzenia.
Wprowadzenie
The Acaranga Sutra (“Book of Conduct”) stands first among the Angas, the “limbs” of the Shvetambara Jain canon, and is written in Ardhamagadhi, an old Middle Indian language. It has two books. The first, regarded as one of the oldest layers of the canon, mixes prose and verse on renouncing the world and on not harming the six classes of living beings, which include earth, water, fire, air and plant beings; it also describes Mahavira’s own austerities. The second, later book gives detailed rules on begging for food, clothing, walking and speaking. The Digambara Jains consider the original Angas lost and do not accept this text as canonical. Hermann Jacobi’s English translation of 1884 introduced it to Western readers.
Stan na listopad 2026 · Ulepsz tę stronę · Jak powstaje Agora