Filozofia i zwierciadło przyrody

Wprowadzenie

Rorty, trained in analytic philosophy and then teaching at Princeton, published the book in 1979. It reconstructs how, from Descartes through Locke to Kant, philosophy came to picture the mind as a mirror of nature and itself as the discipline that checks the accuracy of our representations. Using Sellars’s critique of the “myth of the given” and Quine’s rejection of the analytic–synthetic distinction, Rorty argues that this project has no foundation. He presents Wittgenstein, Heidegger and Dewey as the three most important philosophers of the century and recommends “edifying” conversation and hermeneutics in place of epistemology. The book caused a stir in Anglo-American philosophy and made Rorty the best-known voice of neopragmatism.

Powiązania

Nawiązuje do

• Experience and Nature (Doświadczenie i przyroda)1925 · John Dewey
• Dwa dogmaty empiryzmu1951 · Willard Van Orman Quine
• Empiryzm a filozofia umysłu1956 · Wilfrid Sellars

Krytykuje

• Medytacje o pierwszej filozofii1641 · Kartezjusz
• Krytyka czystego rozumu1781 · Immanuel Kant

Podjęte w

• Przygodność, ironia i solidarność1989 · Richard Rorty

Więcej dzieł: Richard Rorty

• 1989Przygodność, ironia i solidarność